Συνδέσεις (09.12.2016)

Αξιοκρατία

Αξιοκρατία, αριστεία, ισότητα ευκαιριών, κοινωνική κινητικότητα, διαγενεακή ανισότητα, ανισότητες βρίσκονται στο επίκεντρο του προβληματισμού σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. Θα παρακολουθώ συστηματικά τις νεότερες απόψεις γύρω από αυτά τα σημαντικά ζητήματα.

Ορισμένες απόψεις μου περί την αξιοκρατία υπάρχουν στο άρθρο “Αξιοκρατία και Tύχη”.

Economist, Meritocracy and its discontents

Οι προχωρημένες οικονομίες εξαρτώνται όλο και περισσότερο, όχι από το φυσικό κεφάλαιο που διαθέτουν, αλλά από την ικανότητά τους να κινητοποιούν το μυαλό των πολιτών τους. Ο πόλεμος για τα ταλέντα μπορεί να προκαλέσει τρόμο σε επιχειρήσεις και χώρες, όμως μπορεί να αποτελέσει επίσης αιτία γιορτής.

Timothy Taylor, How Higher Education Perpetuates Intergenerational Inequality

Τμήμα της μυθολογίας της ανώτατης εκπαίδευσης στις ΗΠΑ είναι το ότι βασίζεται στην αξιοκρατία, σε συνδυασμό με μια πληθώρα δεύτερων επιλογών, με την έννοια ότι οι έξυπνοι και σκληρά εργαζόμενοι φοιτητές έχουν την πραγματική δυνατότητα να πετύχουν—ανεξαρτήτως του οικογενειακού τους εισοδήματος. Εντούτοις, τα δεδομένα δείχνουν ότι το οικογενειακό εισόδημα έχει να κάνει πολύ με το αν ένας σπουδαστής θα πάει καταρχάς στο πανεπιστήμιο, και ακόμη περισσότερο με το αν θα αποφοιτήσει.

Louis Menand, The Graduates

Η αξιοκρατία προκαλεί το στρες. Τα αξιοκρατικά συστήματα είναι δημοκρατικά (αφού, θεωρητικά, καθένας έχει μια θέση στην αφετηρία) και αποτελεσματικά (αφού οι πόροι δεν σπαταλώνται σε άτομα δίχως προσόντα), αλλά είναι τεράστιες μηχανές άγχους. Όσο καθαρότερα αξιοκρατικό είναι το σύστημα—πιο ανοικτό, πιο αποτελεσματικό, πιο δίκαιο—τόσο μεγαλύτερο άγχος παράγει, διότι δεν υπάρχει καταφύγιο από τον ανταγωνισμό.

Jeffrey Aaron Snyder, What SAT Critics Miss

Βιβλιοκριτική του βιβλίου της καθηγήτριας Lani Guinier που συγκεντρώνει τα πυρά της στην «τεστοκρατία», τ.έ. στην επιλογή των φοιτητών βάσει της απόδοσής τους σε τυποποιημένα τεστ.

Lani Guinier, On «The Tyranny of the Meritocracy: Democratizing Higher Education in America»

Ένα αρκετά μεγάλο απόσπασμα από το βιβλίο της Lani Guinier.

Toby Young, Is meritocracy more than being a member of the lucky sperm club?

Ο γιός του Μάικλ Γιανγκ που επινόησε τον όρο «αξιοκρατία», σχολιάζει τον ρόλο της τύχης και τη σημασία της φιλανθρωπίας, επκαλούμενος, μεταξύ άλλων, τον Γκαίτε: «Για να κατέχεις πραγματικά ό,τι κληρονομείς/πρέπει πρώτα να το κερδίσεις με την αξία σου».

Nancy Folbre, Does the one percent deserve what it gets?

Η Nancy Folbre τα βάζει με τη νεοκλασική οικονομική και ειδικότερα με τη χρήση της από τον Gregory Mankiw που υπερασπίζεται τις μεγάλες απολαβές του ανώτατου 1% και των υπεραστέρων. Η προσοδοθηρία κατάντησε ένα άλλο όνομα παρεμβολής στη μαγική αξιοκρατία της αγοράς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s