Τι μάθαμε από την κρίση;

Πρόκειται για τον λόγο του Πωλ Κρούγκμαν What Have We Learned From The Crisis?  που εκφώνησε πριν από μερικές μέρες κατά τη βράβευσή του με το The Edgar de Picciotto International Prize στο The Graduate Institute in Geneva. Ο Κρούγκμαν οργανώνει το σκεπτικό του αντιπαραβάλλοντας την πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση με τον στασιμοπληθωρισμό της δεκαετίας του ’70. Δίνω το περίγραμμά της ομιλίας του, όπως διατυπώνεται στις πρώτες παραγράφους.

Η χρηματοπιστωτική κρίση ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2007, όταν η BNP Paribas απαγόρευσε τις αναλήψεις από δύο επενδυτικά κεφάλαιά της (funds)—το σύγχρονο ισοδύναμο του κλεισίματος των θυρών μιας τράπεζας. Στις αρχές του 2008 ο χρηματοπιστωτικός πανικός μεταφράστηκε σε παγκόσμια οικονομική υποχώρηση, η οποία εξελίχθηκε σε ελεύθερη πτώση όταν τον Σεπτέμβριο του 2008 πτώχευσε η Lehman. Τα μετα-υφεσιακά σοκ είναι ακόμη μαζί μας: μολονότι η ελεύθερη πτώση σταμάτησε στα μέσα του 2009, έκτοτε οι ρυθμοί μεγέθυνσης είναι γενικά μικρότεροι από την προ-κρίσης περίοδο, με συνέπεια η οικονομία να μην έχει ανακτήσει το χαμένο έδαφος.

Αυτό το 9-ετές επεισόδιο διήρκεσε περισσότερο από τον στασιμοπληθωρισμό της δεκαετίας του ’70-αρχών του ’80, το κόστος του αποδείχθηκε πολύ μεγαλύτερο—μεγαλύτερη και παρατεινόμενη πτώση στο εισόδημα, μεγαλύτερη ανεργία, και μεγαλύτερη πολιτικο-κοινωνική αναστάτωση.

Ο στασιμοπληθωρισμός επηρέασε βαθιά την οικονομική σκέψη, όσον αφορά τόσο την ακαδημαϊκή έρευνα όσο και το ιδεοσύστημα των διαμορφωτών της οικονομικής πολιτικής. Απεναντίας, η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση δεν φαίνεται να άσκησε ανάλογη επίδραση: οικονομολόγοι και λήπτες αποφάσεων λένε εν έτει 2016 ό,τι έλεγαν το 2007.

Η ομιλία δομείται γύρω από τα εξής θέματα:

  1. Επιβεβαιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό παλιές μεν αλλά καλές ιδέες, οι οποίες είχαν περιθωριοποιηθεί μετά τη δεκαετία του ΄70, αλλά αποδείχθηκαν αξιοσημείωτα χρήσιμοι πρακτικοί οδηγοί για την οικονομική πολιτική και τα αποτελέσματά της στη μετά την κρίση εποχή.
  2. Υπήρξαν ορισμένες αποκαλύψεις σχετικά με τις χρηματοπιστωτικές αγορές (π.χ. ο ρόλος της ρευστότητας) που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και έχουν μεγάλες συνέπειες στο επίπεδο της οικονομικής πολιτικής.
  3. Υπήρξαν ορισμένες σημαντικές και άβολες ανακαλύψεις σχετικά με τα πολιτικά και κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά των ίδιων των οικονομικών—σχετικά με την αντίσταση των επαγγελματιών οικονομολόγων και των δημοσίων λειτουργών να αλλάξουν τις απόψεις τους όταν βρίσκονται απέναντι σε αντίθετες πληροφορίες.

Η ομιλία κλείνει με μια έκκληση για τη βελτίωση του τρόπου σκέπτεσθαι στα οικονομικά.

Σημείωση: Η ανάγνωση του κειμένου απαιτεί γνώσεις μακροοικονομικής ανάλυσης.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s