Συνδέσεις (22.09.2016)

Michèle Narvaez, Υπάρχει κανείς διανοούμενος της Αριστεράς στο αεροπλάνο;   [Μακροσκελές άρθρο που βασίζεται στο αφιέρωμα «L’intellectuel de gauche bouge-t-il encore?» του L’Obs. Καταρχάς, η Michèle Narvaez αναφέρεται στα ΜΜΕ που επιζητούν πάση θυσία «έναν αριστερό λόγο», στην ξαφνική ανάδειξη εκ μέρους τους του αριστερού διανοούμενου σε προστατευόμενο είδος, και στην προσπάθειά τους να δημιουργηθεί ένα ευνοϊκός διανοητικός βιότοπος γι΄αυτόν. Η κεντρική θέση της είναι ότι το 2016 «ο κόσμος διαφεύγει από τους διανοούμενους του ‘χθεσινού κόσμου'»—φράση του Στέφαν Τσβάιχ που αναφερόταν στην αδυναμία ερμηνείας του ανίατου θρυμματισμού της Ευρώπης το 1914. Μεγάλο τμήμα του κειμένου—που θαρρείς γράφτηκε γι’ αυτόν τον λόγο—αφιερώνεται στον νεοεκλεγέντα στην  Ecole Polytechnique καθηγητή φιλοσοφίας Michaël Fœssel στη θέση του συνταξιοδοτηθέντος Alain Finkielkraut, και νέο αγαπημένο πρόσωπο των ΜΜΕ.  Ο Fœssel  πιστεύει ότι βρισκόμαστε σε «καιρούς παρηγοριάς», υποστηρίζει ότι οι αξίες του Διαφωτισμού απέτυχαν και πρέπει να αποδεχθούμε αυτή την «απώλεια» κυττώντας προς το μέλλον. Ωστόσο, «ο απαρηγόρητος άνθρωπός» του δείχνει πολύ χλωμός σε σχέση, λόγου χάριν, με τον «εξεγερμένο άνθρωπο» του Καμύ.

Γιώργος Θεοχάρης, Μικροϊστορίες των επιστημών και της φιλοσοφίας   [Ο Τζορτζ Μπέρναρντ Ντάντζιγκ (1914-2005) θα μείνει στην ιστορία των επιστημών ως εκείνος που ανέπτυξε τον αλγόριθμο simplex του γραμμικού προγραμματισμού, αλλά στη συλλογική μνήμη—με τη βοήθεια της μαζικής κουλτούρας—θα μείνει ως πρωταγωνιστής ενός συμβάντος που εξελίχθηκε σε αστικό μύθο: φοιτητής ακόμα έλυσε δύο ανοικτά προβλήματα στη στατιστική, τα οποία, έχοντας φθάσει καθυστερημένα στο μάθημα του καθηγητή Jerzy Neyman, νόμισε ότι τα είχε δώσει να τα λύσουν στο σπίτι. Ο συγγραφέας εξηγεί πώς επικράτησε αυτός ο αστικός μύθος, η σχέση με την εμμονή των Αμερικανών με τη «θετική σκέψη» και κλείνει με ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με την αριστεία. Προσθέτω απλώς στο καλογραμμένο και κατατοπιστικό αυτό κείμενο: (α) Ο αλγόριθμος simplex ενηλικίωσε την Επιχειρησιακή Έρευνα ως επιστημονικό κλάδο. Είχαν προηγηθεί αγγλικές ομάδες επιστημόνων στον στρατό λίγο πριν από τον Β’ΠΠ και κατά τη διάρκειά του, και ο σπουδαίος μαθηματικός Leonid Kantorovich, ο μοναδικός σοβιετικός που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ οικονομίας. (β) Μαζί με άλλους, ο Ντάντζιγκ συνέβαλε αποφασιστικά στην απελευθέρωση από τις φυλακές του Πινοσέτ του Fernando Flores, ενός λαμπρού επιστήμονα και υπουργού της κυβέρνησης Αλιέντε.

César Hidalgo, Dominik Hartmann, Οικονομική πολυπλοκότητα, θεσμοί και ανισότητα εισοδήματος   [Μια νέα προσέγγιση, προερχόμενη από το MIT Media Lab, η οποία βασίζεται στον Economic Complexity Index (ECI). Η οικονομική πολυπλοκότητα μετράει την κοινωνική γνώση που ενσωματώνεται στα προϊόντα που παράγει—τα πιο πολύπλοκα είναι μηχανές και χημικά, τα λιγότερο ακατέργαστα υλικά και απλά γεωργικά προϊόντα—συναρτάται δε τόσο με την πολυπλοκότητα των αγαθών, όσο και με τον αριθμό των διαφορετικών αγαθών που εξάγει. Οι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του δείκτη οικονομικής πολυπλοκότητας και της ανισότητας εισοδήματος.]

Jean-Michel Lamy, Μια πενταετία για το τίποτα   [Με αριθμούς στα χέρια, ο Jean-Michel Lamy χαρακτηρίζει την πενταετία του Φρανσουά Ολάντ «ούτε-ούτε»: ούτε πραγματικό τέλμα, ούτε αυθεντική επανίδρυση της γαλλικής οικονομίας. Ο Γάλλος Πρόεδρος θα μείνει στην ιστορία ως ο αρχιστράτηγος της δημοσιονομικής πολιτικής που εξάντλησε τα πιο εκλεπτυσμένα μέσα φορολόγησης. Όλα αυτά για μια οιονεί στασιμότητα της οικονομίας και ένα επίπεδο ιστορικά υψηλό μόνο για τα κέρδη των επιχειρήσεων. Συμπέρασμα: δίχως ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, δεν θα μπορούσε να συμβεί τίποτα το διαφορετικό.]

Richard A. Posner, Οι οικονομικές συνέπειες των συγκινήσεων   [Παλιό άρθρο (2010) του δικαστή και καθηγητή Richard Posner—σπάνιας ευρυμάθειας διανοητής, που μετά την κρίση του 2007 απεμπόλησε τον νεοφιλελευθερισμό. Στο άρθρο επισημαίνει τη σημασία των συγκινήσεων (οργή, φόβος) σε περιόδους ύφεσης και υπογραμμίζει τη σημασία του τότε νεογεννηθέντος Tea Party.]

Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία / περιοδικό Πρόταγμα, Ανοιχτή επιστολή στον Ν. Άγουρο, διευθυντή σύνταξης της The Huffington Post Greece   [Πρόσφατα η Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία / περιοδικό Πρόταγμα κοινοποίησε στο Νέο Πλανόδιο την ανοικτή της επιστολή προς το Huffington Post Greece, το οποίο κατηγορεί για λογοκλοπή. Δεν γνωρίζω αν υπήρξε απάντηση. Εν πάση περιπτώσει, τα εκτεταμένα φαινόμενα λογοκλοπής στη χώρα μας θα πρέπει να αναδειχθούν και να καταδικαστούν.]
 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s