Συνδέσεις (19.09.2016)

Όλες οι σημερινές συνδέσεις αφορούν κείμενα που γράφτηκαν τους τελευταίους μήνες με αντικείμενο τον νεοφιλελευθερισμό. Τα σημαντικότερα ίσως ερωτήματα που τίθενται μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση είναι αν και γιατί ο νεοφιλελευθερισμός χαίρει άκρας υγείας, αν επιζεί κάποια μεταλλαγμένη εκδοχή του ή αν δίχως τυμπανοκρουσίες έχουμε ήδη εισέλθει σε μετα-νεοφιλελεύθερη εποχή.

Orsola Costantini Ένα Συμπόσιο με θέμα τον νεοφιλελευθερισμό   [Στη σύντομη αυτή εισαγωγή στο Συμπόσιο που οργάνωσε το ΙΝΕΤ θα βρείτε τις συνδέσεις με τις εργασίες των Karl Polanyi Levitt (κόρη του Karl Polanyi) και Mario Seccareccia, Alessandro Vercelli, και Matías Vernengo, καθώς και μια απάντηση του Mirowski.]

Ο θάνατος του νεοφιλελευθερισμού και η κρίση στη δυτική πολιτική   [Ο υπήρξε κήρυκας των νεοφιλελεύθερων ιδεών στις αρχές του ’80. Σήμερα ισχυρίζεται ότι ο νεοφιλελευθερισμός παραπαίει. Οι δυτικές οικονομίες σε λίγο θα συμπληρώσουν μια χαμένη δεκαετία. Τελικώς, οι κοινωνίες μας αρχίζουν να δρέπουν τους καρπούς της πολιτικής ανακατωσούρας της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Δύο κατά βάση είναι οι αιτίες: η αύξηση των ανισοτήτων και η ζοφερή προοπτική της οικονομικής στασιμότητας. Ως εκ τούτων, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αντιδρούν για το επίπεδο της ζωής τους. Εν πάση περιπτώσει, σε λιγότερο από 12 μήνες οι Τραμπ και Σάντερς άλλαξαν τη φύση και τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού, και αυτό δεν πρόκειται να τελειώσει με τις προεδρικές εκλογές.]

John Milbank, Adrian PabstΜεταφιλελευθερισμός: ορισμός μιας νέας κεντρώας πολιτικής   [Οι συγγραφείς του The Politics of Virtue: Post-liberalism and the Human Future θεωρούν ότι η επικράτηση του Brexit και η επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ στις προκριματικές εκλογές αποτελούν τεκτονικές αλλαγές στη δυτική πολιτική ζωή, και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπιστούν«Ενολίγοις, οι φιλελεύθεροι ελευθεριακών τάσεων ταλαντεύονται συγχρόνως ανάμεσα σε έναν αφηρημένο κοσμοπολιτισμό, στην οικονομική παγκοσμιοποίηση, και στον εθνονατιβισμό, ενώ οι μεταφιλελεύθεροι ψάχνουν να συνδυάσουν πατριωτισμό και διεθνή προοπτική—μια θέαση της αλληλεγγύης και συντήρησης με μεγαλύτερη οικονομική δικαιοσύνη και περισσότερη πολιτισμική συνοχή.]

Simon Wren-LewisΝεοφιλελευθερισμός   [Ο καθηγητής Οικονομικής Πολιτικής στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αφού σημειώνει ότι ο «νεοφιλελευθερισμός» χρησιμοποιείται τόσο ευρέως ώστε για πολλούς έχασε το νόημά του, εστιάζεται σε μια εξήγηση του «νεο» και επισημαίνει ότι η Αριστερά δεν θα πρέπει να αντιτίθεται στα mainstream οικονομικά, επειδή ο νεοφιλελευθερισμός είναι λίαν επιλεκτικός και στρεβλωτικός όσον αφορά τα βασικά οικονομικά. Η ανάρτηση αυτή προκάλεσε την αντίδραση του , στην οποία ανταπάντησε με το κείμενο Neoliberalism, Mirowski and me. Στην πρόσφατη ανάρτησή του New Labour and neoliberalism παραθέτει ένα εντυπωσιακό γράφημα που δείχνει ότι, από την άποψη του μεγέθους του κράτους, το New Labour δεν ήταν νεοφιλελεύθερο.]

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s