Συνδέσεις (09.09.2016)

Σώτη Τριανταφύλλου – Mπουρκίνι στη θάλασσα   [Το κείμενο, που ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Νικολά Σαρκοζύ μάλλον θα το εύρισκαν παρατραβηγμένο, αναφέρεται στη μάζα των δοσίλογων που «ενθαρρύνει τις προκλήσεις εναντίον της νεωτερικότητας και υπέρ του σκοταδισμού». Αυτή η μάζα των δοσιλόγων, «η μεθυσμένη από την ίδια της τη μεγαλοψυχία, ελαχιστοποιεί τα γεγονότα (‘μερικές μεμονωμένες πράξεις βίας’), τα ψυχιατρικοποιεί (‘μια χούφτα ανισόρροπων’), τα τοποθετεί σε κοινωνικό συγκείμενο (‘θύματα του περιρρέοντος ρατσισμού’), καθώς και σε ιστορικό συγκείμενο (‘συνέπειες της αποικιοκρατίας’). Τέλος, ευτελίζει τα προβλήματα όπως συνέβη με το ζήτημα του ‘μπουρκίνι’ (φαιδρή λέξη): ‘Το μπουρκίνι είναι ένας τρόπος ντυσίματος’». Διαφωνώ με την ουσία του κειμένου, αλλά αφήνω τις απαντήσεις στις δύο επόμενες συνδέσεις.]

Ετιέν Μπαλιμπάρ – Κοσμικότητα ή ταυτότητα;   [Πρέπει να δοθεί τέλος στην ανάπτυξη μιας κοσμικότητας με βάση την ταυτότητα. Η αντίληψη αυτή θέλει θεωρητικά να καταπολεμήσει τον κοινοτισμό, στην πραγματικότητα όμως οικοδομεί έναν «κρατικό κοινοτισμό». […] Η ελευθερία πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι της δημόσιας τάξης, που εξ ορισμού την περιορίζει. […] Η κοσμικότητα δεν ισοδυναμεί με μια ιδεολογική υποχρέωση των πολιτών απέναντι στο Κράτος, αλλά με την υποχρέωση του Κράτους να είναι ουδέτερο απέναντι στους πολίτες. […] Θέλοντας να ορθώσει ένα φράγμα στον «κοινοτισμό», η κοσμικότητα της ταυτότητας οικοδομεί (με τη βοήθεια «αξιών», αλλά και πολιτισμικών κανόνων και απαγορεύσεων) έναν κρατικό κοινοτισμό. […] Υπάρχει όμως και κάτι πιο σοβαρό, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία: το αντεστραμμένο συνώνυμο της ενσωμάτωσης είναι ο εκπολιτισμός. Η έννοια αυτή, όμως, αποτελεί το επίλεκτο σώμα της ιδεολογικής επίθεσης του ισλαμικού φονταμενταλισμού, ο οποίος καταγγέλλει την κυριαρχία του «χριστιανικού» και κοσμικού πολιτισμού στις μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης (όπως και στις «εκσυγχρονισμένες» αραβο-μουσουλμανικές κοινωνίες). Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσουν οι παρ’ ημίν φιλελεύθεροι, οι οποίοι πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις περνάνε από τον Τζων Λοκ στον Τόμας Χομπς. Το άρθρο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά και με περικοπές στα ελληνικά.]

Éditorial, Esprit, Septembre 2016 – Ένα θανατηφόρο καλοκαίρι   [Οι τελευταίες επιθέσεις ανέδειξαν μια ανησυχητική εξέλιξη της τρομοκρατίας—μια κάποια απο-επαγγελματοποίησή της: ούτε εκρηκτικά ή όπλα, ούτε υποστηρικτική οργάνωση ή χρήματα χρειάζονται για μαζικές δολοφονίες. Μια νέα μορφή βίας εμφανίζεται, ημιτρομοκρατική, ημιπαθολογική, απέναντι στην οποία όσα μέσα άμυνας έχουν τεθεί σε εφαρμογή αποδεικνύονται ανίσχυρα. Τα όρια μεταξύ τρομοκρατίας και μαζικής δολοφονίας συγχέονται. Οι νέοι φθάνουν στην τρομοκρατία από μια ναρκισσιστική επιθυμία να κάνουν κάτι «μεγάλο», όλα δείχνουν ότι περισσότερο αποβλέπουν να δοξαστούν επικοινωνιακά παρά να βρουν μια θέση στον παράδεισο. Μετά τη δολοφονία του ιερέα Jacques Hamel, η κοινωνία των πολιτών έδειξε καλύτερες αντιστάσεις από το πολιτικό σύστημα.]

Γιάνης Δημολιάτης – Έζησε όπως ήθελε. Πέθανε όπως έζησε. Για ποιον χτυπά η καμπάνα;   [Με αφορμή την περίπτωση του δημοσιογράφου Αλέξανδρου Βέλιου, ένα πολύ καλό κείμενο του αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για το «ευ ζην, ευ θνήσκειν«. Αξίζει να το διαβάσετε. Λίγοι έγραψαν, αλλά αρκετοί το επανέλαβαν προφορικά, ότι διέκριναν έναν κάποιο ναρκισσισμό στη στάση του εκλιπόντα. Ακόμη κι αν ισχύει αυτό, η πράξη του ήταν πολύ σπουδαία για τα ελληνικά, και όχι μόνο, δεδομένα και, συνεπώς, δεν έχουν κανένα νόημα τέτοια σχόλια.]

Ιωσήφ Αλεξάντροβιτς Μπρόντσκι – Μεγάλη ελεγεία για τον Τζων Ντον   [Έξοχο ποίημα, έξοχου ποιητή, για έναν έξοχο ποιητή: ο Ιωσήφ Μπρόντσκι (1940-1996) για τον Τζων Ντον (1572-1631).]

Άννα Φραγκουδάκη Για την “ελληνική αγλωσσία” φταίει ο Διαφωτισμός! (έντυπη έκδοση του The Athens Review of Books)   [Η Άννα Φραγκουδάκη τα βάζει με τον Χρ. Γιανναρά εξαιτίας του άρθρου του «Δωσίλογος η πολιτική της αγλωσσίας«, και μάλιστα με ακραίο τρόπο: «[Τ]έτοιο ιλιγγιώδες νοητικό άλμα, που να εφευρίσκει υπαίτιους για την κακή εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας από τους σταυροφόρους έως τους διαφωτιστές και τα μνημόνια, δεν είχε κάνει μέχρι σήμερα κανένας άλλος. Το ακόμα πιο ιλιγγιώδες νοητικό άλμα ότι για την «αγλωσσία» φταίει το «έθνος-κράτος» είναι παγκόσμια πρωτοτυπία.» Πιστεύω πως τούτο το κείμενο του Χρ. Γιανναρά καταδεικνύει ότι  μόνο διανοητικές αυθαιρεσίες προκύπτουν όταν συνήθη γλωσσικά σφάλματα («ο αναλογούν φόρος», «η πλήρη εφαρμογή», «να παράξει») ή/και (υποτιθέμενες) αλλαγές στο νοηματικό περιεχόμενο λέξεων (λέμε «ελευθερία» και εννοούμε δικαίωμα εγωτικών επιλογών ή συνδικαλισμένης αυθαιρεσίας) ανάγονται σε περιπτώσεις μιας κάποιας υπερδισχιλιετούς αντίθεσης, εν προκειμένω του κοινωνιοκεντρισμού/ατομοκεντρισμού.

Advertisements

One thought on “Συνδέσεις (09.09.2016)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s