Έξι σπουδαίες ιδέες στα οικονομικά

Ο Economist δημοσίευσε πρόσφατα έξι καλογραμμένα άρθρα, έκαστο με αντικείμενο μια σπουδαία ιδέα που άσκησε μεγάλη επίδραση στα οικονομικά. Τα κείμενα αυτά δημοσιεύθηκαν επίσης σε γαλλική μετάφραση στο Le nouvel Economiste.

Σπουδαία ιδέα #1 – Η ασυμμετρία της πληροφόρησης

Tο άρθρο του George Akerlof “The Market for Lemons” που άνοιξε τον δρόμο στα οικονομικά της πληροφόρησης δημοσιεύθηκε το 1970, αφού πρώτα το απέρριψαν τρία από τα σημαντικότερα επιστημονικά οικονομικά περιοδικά. Η εργασία εντόπιζε τα προβλήματα που δημιουργεί η ασύμμετρη πληροφόρηση μεταξύ αγοραστών και πωλητών και η «δυσμενής επιλογή» (adverse selection) στη λειτουργία των αγορών.

Σπουδαία ιδέα #2 – Η στιγμή του Minsky και η χρηματοπιστωτική σταθερότητα

Το άρθρο θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί επίσης «η αποκατάσταση μιας αδικίας». Το έργο του Hyman Minsky παρέμεινε εντελώς περιθωριακό και ανακαλύφθηκε ουσιαστικά μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Έκτοτε, άπαντες κάνουν λόγο για τη «στιγμή του Minsky», δηλαδή την κατάσταση κατά την οποία τα επίπεδα των χρεών προσεγγίζουν ένα σημείο ρήξης και οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων αρχίζουν να κατρακυλούν.

Σπουδαία ιδέα #3 – Το θεώρημα των Stolper-Samuelson: εμπορικές ανταλλαγές και ανισότητες

Η φτωχά αμειβόμενη εργασία δεν είναι αναγκαστικά φθηνή, επειδή οι χαμηλοί μισθοί αντανακλούν χαμηλή παραγωγικότητα. Αντίθετα με τη δεσπόζουσα αυτή άποψη, οι Stolper και Samuelson έδειξαν ότι το ελεύθερο εμπόριο με χώρες με χαμηλούς μισθούς θα μπορούσε να βλάψει τους εργαζόμενους σε μια χώρα με υψηλούς μισθούς. Συνεπώς, υπάρχει ένα σπέρμα αλήθειας στον ισχυρισμό ότι οι εργαζόμενοι στις πλούσιες χώρες χρειάζεται να προστατευθούν από τους «φτωχούς εργαζόμενους» που δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.

Σπουδαία ιδέα #4 Ο πολλαπλασιαστής των δημοσίων επενδύσεων του Keynes

Το άρθρο εξηγεί την έννοια και την ιστορία του πολλαπλασιαστή του Keynes, που πέρασε από σαράντα κύματα στα οικονομικά—από τη θριαμβευτική αποδοχή μέχρι την πλήρη απόρριψη. Το 2013 το ΔΝΤ αναγνώρισε ότι τα προγράμματα λιτότητας προκάλεσαν περισσότερες ζημίες από τις αρχικά προβλεφθείσες, διότι είχε υποεκτιμήσει τους πολλαπλασιαστές των δημοσίων δαπανών.

Σπουδαία ιδέα #5 – Θεωρία παιγνίων και η κατά Nash ισορροπία

Τραγική ιδιοφυία, ο John Nash απέδειξε στην τριάντα σελίδων διδακτορική του διατριβή ότι κάθε «παίγνιο» με συγκεκριμένο αριθμό παικτών, ανθρώπων ή ιδρυμάτων, οι οποίοι πρέπει να επιλέξουν μία από έναν συγκεκριμένο αριθμό επιλογών, έχει ένα τουλάχιστον σημείο ισορροπίας. Αυτή η κατά Nash ισορροπία απορρέει από ορθολογικές επιλογές που βασίζονται στο τι πιστεύει ένας παίκτης ότι θα κάνουν οι άλλοι, και ουδείς μπορεί να βελτιώσει την κατάστασή του αλλάζοντας στρατηγική.

Σπουδαία ιδέα #6Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν το τρίλημμα πολιτικής: τα υπόλοιπα είναι σχόλια

Σύμφωνα με τους Robert Mundell και Marcus Fleming, μια χώρα μπορεί να επιλέξει μόνο τα δύο από τα τρία: ελεύθερη κίνηση των κεφαλαίων, διαχείριση της συναλλαγματικής ισοτιμίας, νομισματική αυτονομία.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s